پاوه شهر زيباي من

موسیقی زبان و ادبیات
با سلام ... ورود شمارا به وبلاگ پاوه شهر زيباي من خوش آمد میگویم ... برای مشاهده کامل مطالب از آرشیو مطالب وبلاگ استفاده کنید.

اشعاری از شاعران کرد

په ژاره ت شادیم

پـه ژاره ت شـادیـم جــه بیـخ ئـاوه رده ن
دووریـت ریشه ی دل خه یمه که ن که رده ن

فــیراقـت فـه رقــم وه تــووتیـا کــه رد
جیـــاییت ئــازام جـه هـه م جــیا کـه رد

وه سواسه ت وه ی ته ور ئیش دان وه جـه رگم
وه مـه رگت قــه سه م رازیــم وه مه رگم

ویــت بــده ر ئینساف نـه و نـه مـــای نو
مـه رده ن خــاسته ره ن یــا خو دووری تو

مه رده ن یه ک ســاته ن ئه رواحه که ی ویم
دووریت هه ر سـاتی سه د مه رگه ن په ی ویم

مه ر جه ستـه ی خه سته ی من جه فولاده ن
یــه ند دووریت وینــو هیـمان دل شاده ن

ده ک ره حمه ت ئه و قه بر گـشت وه فاداران
خسوسه ن ئـه و که س شــــای وه فاداران

جه دیوانو مه وله وی


ته رکی ئینتیزار



تـه رکــی ئینتیــزار حـه یـات کـه رده نـــم

یـانــــــی ژاری مــــار دووری وه رده نـــم



شنـــوی ره شـه بـــای زوســانی هیــــجران

ســه رچـله ی عـه یـشم کـه رده ن وه بـوریان



کلیلـــه ی خـه فــه ت نـه سـه رکــاوه ی دل

مــه زره عـه ی شــادیم کـه رده ن بـی حاسل



مــن جـه خـیل خـانه ی مه یـنه ت پــامــالم

کــون بــه ینه ت داره پـه رسـو ئــه حـوالـم



مــه ر ئــازیز وه خــه یر تـه شریـف بــاوه رو

نـــه ی کـــیجاوی خــه م ده سگیـریم که رو



بــنوشنو وه دل سه هبــای مــه یـــلی ویـش

په ی وه ختی مه رده ن حـه سره ت نه بو پیش

جه دیوانو مه وله وی


ئایینه ی کامل



ئـایینـه ی کــامـل! ئـازیـزه کــه ی فـــه رد!

فـــیدای ئـــامـایــت بــم، سـه فـاییت ئـاورد



خـه یـله ن گـه ردی پـات نـه دیــده م دوورا

یــانـه ی چـه م ویــران تــه مـام خـاپـــوورا



خـــاس بـی تــه شـریـفـت هــه م ئاوه رده وه

گـــه ردی پــات، وه تــه ن ئــاوا کــه رده وه



سـاقــی ئینـــه بــه زم وه سلــی یــارانــه ن

چه رخیچ هـه ر ئـه و چه رخ هه رده جارانه ن



ده ورِده ر وه بــــــــه زم وه پـــــــیاله وه

ژه نـــگی دل وه زاخ مــه ی بـــمـالــه وه



جــا مـه یـمان جه ده س تـو هه م سه نده بو

فــرسـه تـه ن نـسیو نـه ک نـه مــانـده بـو



جه دیوانو مه وله وی

وه خته ن پیاله ی دله ی ....

وه ختـــه ن پیــــاله ی دلـــه ی پــــر جه ده رد

پر که ی جـه بــاده ی هـه وای گـه رده ن زه رد

جهت یادبود سید محمد آزاد حسینی در روز چهار شنبه

چــه نـی گـه رمی نــه زم به زمی پــر شـادی

بــویـاری وه ره غمئــــه ی دو نــیای بـــادی



دایــــم ســـه دای نـــــاز ســه ودای گوشت بو

ســه د چوون "مه عـدوومی" فه رامـوشت بو

وه ختی چه م نه چه م

وه ختــــی چــه م نه چـه م شیوه ت دیـار بی

جـــه لام فـه سلی وه سل بـه زمی ئه غیار بی



ئـــــــــیسه لـــــیلایی گــــــرتـه ن دوو دیــده

خــــــه لوه ته ن، ســــا بو ئــه ی به رگوزیده

جه دیوانو مه وله وی


وه هاره ن سه وزه ن ئاوه ن سه رکاوه ن 

هاژه ی وه فراوان شاخه ی شه تا وه ن

ساقی یه ن باده ن نه سیمه ن باده ن

بولبول جه ده وری گولان ئازاده ن

به زمه ن شادی یه ن عه یشه ن نیشاته ن

که یفه ن شوخی یه ن شه وقه ن حه یاته ن

سه نگه ن کوساره ن سه ر کوه ن هه رده ن

خه مه ن مه ینه ته ن زوخاوه ن ده رده ن

هیجره ن دووری یه ن عیجزه ن فیراقه ن

واوه یلاوشینه ن ناله ی عیشاقه ن

سه بزه ن سوسه نه ن نه وروزگولانه ن

که مه ره ن مله ن که لانه ن


من و خه م

مـــــن وخـه م پیوه گــرته ن مـا برایی.......نــه خه م چیمه، نـــه مـن چــایی دیم جیایی

نه ئه ز تاووام که رونه ته خرو عه شقی.......نــــه ئــــاد ئــاستش که ئه ز بوونه سه فایی

ئــه ز ئی وشکه تــه ریزی ریـزه وستا.......خـــواش بیزار چــــه نـــی ئــــی پـــارسایی

ئوجاغزادی بــره م پــه ی تاوو زولفیت.......ده ره ک ئه وسا قه رار ده ی مه به ری تایی

ددان به د خه یره را، مه به ره په ری من.......ره قیبی زیل سیــــاو کـــه ی بـــــر خدایی؟!

خـوای ته رسه، جـه من مه توریه دیده م.......مـــن ئینا شیـــم بـه هـــه ر چـی تو ره زایی

ئـه زو ته پیسه خــــاسو هـــــاشتی بیمی.......وه شــو ئـــاشتی دمـــــای ره نجیــــــایی

1)ته رخ: ته رک 4)ئوجاغزاده: نه جیب زاده

2)ته ریزه: سله منایوه 5)ریل: دل

3)ریزه وستا: فوتنانیشا 6)هاشتی: ئاشتی

از صه یدی هه ورامی


از ماموستا محمد سلیمان بن حاجی سید محمود هه ورامی(مشهور به صه یدی) که از ترکیب فارسی و

هه ورامی این پارچه شعر را به دل شکسته عاشق تقدیم کرده است

ئه ز قسیوه ت ماچوئـــه ز قسیـوه ت مــاچو، گــــوشم داره نی.......چــــون نکــردی دوستــی، شــو دشمنم

چـــا خـــویسی تیـته ره نــدی بـو وه شیت.......رشتـــــــه آویتتز انــدر گــــــــــردنم

تــــــابمیرم گــــردم زعـــشقت خـــــلاص.......وه س که رو خه لقو خوای لومه و مه نم

یــار وات کـــوشته و تــه ئــاسونو جـــه لام.......تــــرسم انــــدر حشــر گیـــری دامـنم

دیـده مـــــه کیشه خـــه مو روو«میشه ر»ی.......آنـــکه عفـــوت ســازد از خون، آن منم

صه یدی ئه ر یاره م کوشوم، وه شله ی به من.......زنـــده ام دم از شهــــادت مــــــی زنم

1 )خویسی: خوشه ویسی

از صه یدی هه ورامی

ریونــی

ریــونی مونگله دیمی، بـی نـه وه ردی........«خـــــدایت یـــــار بـــاد از هر گزندی»

جــه فــاو ئــاشقا ئـامـان وه سـی ده........«بتـــــــــــرس از دود آه دردمنـــــدی»

«کـی رست از فتنه ی آشوب حسنت».......زه ریـفی، چـه م سیاوی، گیس که مه ندی

جیــاتـی مـه لهه می زومــی گرونیم........«فِِرســـت از غمــزه از نــــــــاز چندی!!»

«بکن در گـوش مـا آن حلقه ی زلف»........وه شـــــو تـــه خواجه بینی، ئیمه به ندی

دلـو من شیتو ویتا وه س ره ه هیل بو........«بپــــایش نـــه ز تـــــار زلف بنــــدی»

«میـان بـاغ و بُستـان آنچه ســــروند»........فـــدیـو بــالاو تـــه بـــو بــالا بوله ندی

ته هـه رزون مـاچیوه ت میـژو گیونی........«در ایـــن ســودا نبــاشد چون و چندی»

«خوشـا رقصیدن عُشّـاق بــا یــــــار»........ســـه رو مـــالم جُــوونی جــان مه ندی

مـــه تــاوو ئـه ز نـه دونوو ئاشکی یار........«مـــده زاهــــد مـــرا هر لحظه پندی»

«تـو بـی پـروا مـگذر بــــــــه صَیدی........حَذَر کن» مـه شیه تـه رسه ئــاه مه ندی

1)ریون: ریحان 4)گیس: زلف، گیسو

2)مونگله: مانگه 5)ره هیل: رهیل،واژه کی عامیانه ی هه ورامی،کوشیا

3)بی نه وه ردی: بی وینه 6)هه رزون: هه رزان

ــــــــــــــــــــــــــــــ...........................ــــــــــــــــــــــــــــــــ

از صه یدی هه ورامی

ساقی وه هاره ن

ســــاقـی وه هـــاره ن، ســــاقـی وه هـــاره ن.......بــولبول نـه گـولشه ن، گول نه گولزاره ن

فـــه سلی گــول گه شته ن، چــاخی وه هاره ن.......ســه وزه ن فـه رش و له ق شکوفه داره ن

سوراحــــی لـــــه ب ریز، ســاغه ر ئــاماده ن.......وه ختی نوشای «مه ی»ـن، خاتران شاده ن

ســـاقی خـــه سته ی زولف عــه نبرینـی تــوم.......چــه مه رای باده ی کــــه وسه رینی توم

من عه رسه ی مه یدان عه مرم که رده ن ته ی.......ساقی مـه یدانت ســا که ی مه بو، که ی؟

ده خیلــم سـاقی جـه و بـاده ی ســـــه رجوش.......جامـی مـه ی پیم ده ر تا نوش که رو نوش

بــا خــاتر جــه داخ ده وران شــــاد که روون.......کوگـای خـه رمانان خـه م وه بـاد ده روون

صه یدی جـه عه شقت ئه ر سه د که مه سته ن.......ساقـی پیــاله ی تــوش ئـــاوات واستـه ن

از صه یدی هه ورامی

شیرین خالت بام

شیـــرین خــالت بام، شیـــرین خـــــالت بام.......فیــــــدای دانه ی مـوشک شیرین خالت بام

ســه رگه ردی لــه بـان وینـــــه ی لالت بام.......قـــوربانی بــــه یان، لیمــــوی کـــــالت بام

شه یـــــدای شیوه ی ره ند په ری سامت بام.......دیــوانه ی روخسـار جــــه مین جـــامت بام

زام زه ده ی کــــه مان ئه بروی چه فتت بام.......حـــه یرانی خـــه رام شیـــرین ره فتت بـام

مــــه خموری دیـــــده ی مه ستی سیات بام.......بــی هــوشی نیگـــای بـــه ناز دیـــــات بام

شیـــرین یـه چه نده ن دل نـــه زه نجیره ن.......نه حه لقه ی تای زولف به نده ن، ئه سیره ن

بـــه تــاکـه ی دوســــــاخ گیسوی سیاته ن.......ئــیراده ت چیشه ن، چیش مــــودده عاته ن

ئـــه ر جـه بـه نـدی دام مـه بـــو گوشادیش.......پــه نه م ده ر مــوژده ی وه ختــی ئازادیش

وه ر عه زمت کوشته ی دله ی مه جنوون خون.......ره زای دلـــــی مـــن چــــه نی ره زای تون

صه یدی په ری عه شق چوون قه یسی سانی.......مــه رده یش وه شتـه ره ن جـه زینده گانی

از صه یدی هه ورامی

گول نه رگس

گول نه رگس به ویش، گول نه رگس به ویش.......شوخــــی دیـــده مه س، مـــه نـــازو به ویش

کــــــــــه سیوه دانا بــواچو پـــــــــه ریش.......تــــو جـه هام شانی دیـده ی یــــارت چیش؟!

دیـــده ی مـه ستی یار مایه ش هه ر نووره ن.......نـــه رگس، تــــو دیــــده ت نــابیناو کوره ن

ســا که نه داری مـــایه ی نــــــوووری چه م.......چه نی دیده ی دوس په ی چیش مه ده ی ده م

شــــوخی هـــه ر لایق دیـــده ی دیده مه ن.......چه م هه ر ئی چه مه ن، ده م هه ر ئی ده مه ن

رشتــه ی قــوره ته ن، جــــــه ئه زه ل سیان.......نـــه ک واچی بــه میل، سورمــه ش تــی نیان

نــــــابینای بـــی نور، ویت چـــــی مه زانی؟!.......ئیتر چـــــی کـــــه ری داوای هــــامشآانی؟!

صه یدی هـه ر جه داخ ئی دیده ی مـه ستش.......وه شـــی ئـــــی دونیا بــه رشی جـه ده ستش

از صه یدی هه ورامی

ریونریـــون داخو بالـــــــو ته وه، هــــه زاریــــو ده رده دارینی

گـــــرد کوشته و ئا دیــده ته نی،تـه دیــده ت جــادو کارینی

بــــالات نــــه مامی نــــــو به رو،دیده ت نـه رگسی مامه رو

کـــــولمیت ساوو ده لـی ده رو، مـــــه میت هه ر جیو ناره نی

زولفیـــــت کــــــرنجیو خـــــــاوینی،سه رلولی نی سیاوینی

چنـــورو راگـــــاو کـــاوینی،کــــه مه ندی یــــاشاماره ینی

گه ر لـومه ن و ئــه گه ر مه نو،ئـــــــــه ز ئاشکو بالاو ته نو

پــی دینه بــــا ته پلــــم ژه نو، وه س نیـــــا خاسـم یاره نی

ئه شکت پیسه ش وسته ن که للیم،بیه ن بایس په ی خجلنیم

ســه ر تا وار نــه توو دلیم،حـــه رفی تـــــــه میـت دیاره نی

بی میر غوزار دونیــا ته موم، چــه نی ئاوو هــه رسی چه موم

کــه ی مــه ینه تو یــاگو خه موم،دیده ی مـن ئینته زاره نی

زیده م چـــولو ماوام بـــه رو،پیمونومو پــــــــه ی ته هه رو

تــــــــا که ی ئه ودال مشیو به رو،به رگو له شیم ده واره نی

تاله م که مـــو،خه میم فــرو،په ی تـــه م پوشان به رگو کفو

مــــن ئادو بــه ینم هـــه ر یوو، بـــه لام ته موله ت داره نی

ئـــه ز مـــه جنونو ویلــــو ته نو، شیتـــو ئـــــه راگیلو ته نو

داییم چــه نی خیلو ته نو،کومیم چـــــــــه نیـــــم بیزاره نی

تـــــونی حیاتو نــــه فه سم، سا سی مـه نام کــــه را که سم

"کلام الله" بــــابویم قــــه سه م،مــــــــن ئیـده گوفتاره نی

ســا وه س چه نیم تونــدی که ره،دالیوه خه م خواریم که ره

بــا فته ن کــه روو راتنه سه ره، ئــه ر ته قسیت هه مواره نی

ئــه گه ر ته قه ولــــت ســادقو، پسه و یـــــــــاران موافقو

وه س ده جــه فاوو عــاشقو،فـــه قیره نی،هــــــــه ژاره نی

صــــه یدی فــدیو سیمین له شون، گــرفتارو بــالاو وه شون

خیـــــــالش لاو دیـــده ره شون،چـه م سیاویش ده کاره نی

از صه یدی هه ورامی



وه بانی چـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــاوانوه بـــــــانی چــــاوان، وه بــــــانی چـــاوان.......عـــــــه له یکه سه لام، وه بـــــانی چاوان

ره نـــــــد گــول جــه مین نــازداری بــاوان.......سه ر سه بزو بورچین سونه ی سه ر ئـاوان

شـــــــــاباز بـی گـــــه رد هومه یلای په ری.......مـــــایل بــه روخسار زوهره و موشته ری

وه ش ئــامای بـه خـــه یر وه بــــــانی چاوم.......جــات نـــه دلی عـــه ین دیده ی بی خاوم

پـــــــــایه نـدازت بــو عــومرو هـه م گیانم.......جــــسمم، قــــــالبم، روحــــــی ره وانــم

قــــــــه د قـــه دومت یـــا الله به خه یر بو.......ســــا بو ئـــه ی دیده م نـــه واکـــه دیر بو

ئــه ر تــو نــازه نین پــــر هــــــوشو فامی.......قبــــول کــــــه ری نـــازدار من به غولامی

مـــــــه واچه ســــادار دیــــــوانه و ویله ن.......دیــوانه چـــوون مـــن کــه ی ئه را گیله ن

تـــــایه زولف ویت بــــووزه م نه گه رده ن.......واچـــه ســاداره ن زه نـــجیرم کــه رده ن

ئینشه لله جـــــه یومــــن تــای زولفی تووه.......چـــوون ســـاحیب فـــامان عـــاقل مه بووه

صه یدی ئه ر تای زولف توش نه گنو وه پیل.......قــــه دیم ســـاداره ن دیســان مــه بو ویل

از صه یدی هه ورامی

بـــــه بـــــالینه م...

بـه بالینه م ئـه گـه ر تـو به ینه، ئه ی حـوور.......نـــه دارو بــــی تـه تـــاقه ت، ماگنوو دوور

"چــــــرا جار جارنمی آیــی بــــــه سویم".......مـه په رسی چـونی ئه ی بیماری ره نجور؟!

"نگــــــار مــــن بــــه رخ گلگـــون داده".......مه واچی هوون و وه روه ن، چه رمه وو سوور

"دو زلـــف عنبــــرین پخشـــــان روشـن".......به هـه م تیکه ل بیه ن چـوون سوبحو دیجور

وه ش ئــــاشق "مـی کشــد چشـم سیاهش.......بــه شابــــاش سیـــــا ســرمه" کله ی توور

چه سوود ئه ر "بعد از این" تو به ینه لاو من......."نمـــانده چـــون تــن ویــرانـه معمـــــور"

چه کــوته بــژنه وو ده نـگت نیــــم گوش......."چـــه سـان، بینم رخت دیدم" نیـوش نوور

تــه مــاوو وه شبه ری مـــاکیشه صه یدی......."دوای درد عـــاشق نیســت دستــــــــــور"

از صه یدی هه ورامی

تــا شـد غـم تو یارمتـا شد غـم تو یارم در دل نمــاند شـــادی

«الاَنَ غَیرُ حُزنِـــکَ، لا شَی ءَ فِی فَـــوادی»

عزم سفر چـه کـردم از کـوی تـو به ناچـار

«مــا حـاجَتِی بِــزادِ الحُبِّ، مِنــــکَ زادِی»

بس روزهـا که تا شب نـالم من، از فـراقت

«کَـم لَیلَه اِلَـی الصُّبحِ، مِـن هِجرِکَ اَنـادِی»

با عاشقان به کویت، خـوش بود گفتوگویت

«یــا لَیتَ کُنتُ مِنهُم اِذ قُلتُ: یـــا عِبادِی»

ما امید وصل است، چون قصد تو فراق است

«اِنّـِی لِاَجلِ قَصدِکَ، جـاوَزتُ مـِن مُرادِی»

صَیدی نوازشش کن چـون بندگان، وگر نه

«بِـالحُزنِ وَ تّــَاَسَفِ، قَــد تاهَ فِی البُوادِی»

از صه یدی هه ورامی

مرا دیشب

«مـــــرا دیــــشب ز درد هِـــجر» یـــاری..........«نـــه صبــر مــاند در دل، نـه قراری»

«گــــــه آه از دل کشـــیدم، گـــــاه نـاله»..........چــه مم نــه راوه تکیِ هه رسی واری

«اجـــل دیـــدم کــه بــر بـــالین من بود»..........خه ریک بی سـالو ئه مرو من ژماری

دیا روخـــسارمه نــه، بریه ش ته مو من..........«نـــه در تــن قـــوَّتی نـــه اخــتیاری»

مه ژو بـــی یـــاره، ژیــواو تــــه مه حالو..........«بــه جـان دادن رضایی؟!..گفتم آری»

گیونش مه کله مووت سا کیشه «صه یدی»..........«که بـی جـانان نـیاید جـان به کاری!»

1)مه ژو:مه واچُ

2)مه کله مووت: مَلَک الموت

از صه یدی هه ورامی

وه یادی سالان،وه یادی سالانوه یــــــادی ســالان،وه یـــــــادی ســالان........دـــله تــــو بـــه یــادی ویـــه رده ی سـالان

وه س نـــیشه خـــه مناک چــــه نی خیالان........با بشمـی وه سه یــر بــــارگه ی عــــه ودالان

کـــوگـای خـــرمانان خــه م دانت وه هه م........نیشته نـــی جــــه لاش پــــه ژاره و مــــاته م

بـــــای شه مــال نیه ن بـــــده یش وه باوه........تـــا کـــه ی سه رگـــه ردان مـه بیش وه لاوه

عــه ودالان وه شه ن، شــه مــــالش تیزه ن........نـه سیمش بــــوی عـه تـر عـه نبه ر ئامیزه ن

یــــــــــــــــــــــــــــــــــا شیخ سه نعانم
یــــــــــا شیخ سه نعانم،یــــــــــاشیخ سه نعانم.......عاشق په ی ته رسا، من چوون سه نعـانم

بـــــــــی بـاک جـه تــانه ی مـــه نــاو مـه نعانم.......چـوون یـاقوب داغدار پــه ی مـای کنعانم

وامـــــق پــه ی عــوزار زولف عـــــــــه نبرینم.......فــه رهاد جــه حه سره ت خــالی شیرینم

جــه بـه هرام به تـــه ر مـــن نـه مـــه د پوشم.......گــول ئه ندا م سینده ن فـام چـه نی هوشم

مـــــه جنوونــی لـــه یلیم بیابــــــــــــان گیلم.......عــــــاله م مـــزانان پــــه ی لــه یلی ویلم

زه ده ی گـــــــــول جـه مین وه نــه وشه حـالم.......هــا جـــه لاش، هــوشم، فیکـــرم، خیــالم

مـــــــن چـــوون سالکــــــان رای عشقـم دایم.......یـــا شیخ لاقه یــدم جــــه لــــومـه ی لایم

نــــه واچـان پــه ی ده رد هــــه ر من موبته لام.......ســـه د کــه س ها چوون من به ئایه که لام

هه زار که س وه ی ته ور شیوه ش ئـی بازین.......نیم بــه حـــه قیقه ت، نیم بـــه مـــه جازین

تــــا مـــه جـاز نـــــه بـــــو حـــه قیق نمه بـو.......حـــــــه قیق بـــــی مـه جاز ته حقیق نمه بو

ئـــــــــه ر حــه قیقه تـه ن، ئــه ر مه جـازیه ن.......دلـــــو مـــــن بــــه ئــه و بـه خـوا رازیه ن

گشت جـــــــه مـــن فیشته ر حالشان فـــه نان.......داخـم هـه ر ئیده ن، هــه ر په ی من مه نان

گــرد جـــه هــامده ردی مــن حــاشا کــه ران.......ســا خــه لقان بــه یــان تــه مـــاشا که ران

ئــه ر عــاشق نــه بـان یه کسه ر مـه للاو شیخ.......فتـــــــوا بـو صـــــــه یدی سه ر بران به تیخ

1)فیشته ر: زیاته ر

2)خه لقان: خه لک

از صه یدی هه ورامی

سه نگی سوفید ره نگ، سه نگی چه رمه ره نگ..........سه نگی ناز په روه ر جه باغچه ی گول ره نگ

ره نگـــت چی چه رمه ن چوون ره نگی کافوور..........چـــی سوفــیدی ره نــگ دیــاره ن جه دوور

که سـه نــگ ئـید شنـــه فـت ئامه بــه جـواب..........واتـــش ئــه ی ســـادار فـــه قیری بی خواب

مـــن نـه زیـکه نـا بـه بـالای گــول ره نـــگ..........ره نـــگه م چــه رمِــنه چوون ره نگی فه ره نگ

ســـوفـیدی ره نـــگه م دایـــم دیـــــاره ن..........چـــه رمـــه ی ره نـــگم نــه سایــــه ی یاره ن

تـــا مـــن ئــینانا جه بـــاغچه ی دولـــــبه ر..........ره نـــگه م مــه فــاریـو هــه رگـیز من جه وه ر

جــــا مــــن جــه وه شــی و نـــزیکــی یام..........دلــــم روشــــــنا، عــــــه یــــــنی وه هـــــارم

دوور بــــای دوور گــــنوو جــه بــالای یارم..........خــــــاتـر پــه ریـشان ، ره نــــگ ســــــیا تارم

گــــه ر مـــن جـــه بـــالای یـــارم بــو جیا..........ره نـــگه یـــشم فــــاریو، مـــه نـه یش مه حالا

گه ر دل په ریشان، په رشان، ره نگ سیا تارم..........دووری دلبـــه ره ن ئـــــه ر مـــــن خه مبارم

ره نـــگه سیــاو بــو، دل مــاتــو مـــــه لوول..........حـــالـم پـــه شیـو بـو، جــه ستــه م وینه ی توول

جـــه ستـه م مــه ســوچـو به وینه ی کوی توور..........مـــه بـو بــه قــه قــنه ز ، چــه رمه یم بو کور

یـــاران یـــه سـه نــگه ن گــره وُ پــی حــال.......... دل چـــه نـی نــه بــو بــه ویـــنه ی زوخـــال

یـــه ســه نــگه ن بـــه ی ته ور ئارامش نیه ن..........پـــه ی دووری ئـــازیز زامـــش کـــــاریه ن

خـــو جـــه هـــوونه ن دل، چه نی نه بو به ئاو..........چــــه نـی نـــه سوچـــو بـــو بــه کوی زوخاو

شیعره جه شیعره‎کاو ماموسا مه‎هجووری
دلـــه مزانی کـــــارت چــه‎ن چـه‎فتـه‎ن چــه‎ن کـارت نــه‎رووی کــاران دا که‎فته‎ن
مزانی بــه‎د بـه‎خت چـــیش کــردارتـه‎ن ســـوچیای نــه‎فت نار چـوو ن مــه‎دارتـه‎ن
هــوشت بــو دلــه‎ی زه‎ده‎ی مه‎ینه‎ت بـار ویــت نـه‎کــه‎ی وه‎پــه‎ن واتـه‎ی روزگـــار
با دایـم نــاله‎ت جـــوش بــدو وه جـوش نه‎ک چـون سه‎رمه‎ستان به‎دبه‎ختی مه‎دهـوش
لاقه‎ید بی په‎ی ساز تـــوشه‎ی رای سـه‎فـه‎ر بســـازی جــای ویــت نـــه‎رای ســــه‎قه‎ر
ئه‎و سا جــه‎و ده‎مدا هــیچ ســوود نــه‎دارو ئـه‎ر ئـه‎سرت چوون سه‎یل وه چـــه‎م دا وارو
ئیســته ئـه‎ر قــه‎تره‎ی هـــه‎رس مـــرواری بــه‎روی روخســار دا بــکه‎ری جـــــــاری
ئــه‎و قــه‎تره جــه نــار نـــایـره‎ی دووری مــــه‎بـو بــه نــه‎جات په‎ری مه‎هجـــووری
از مه‎هجووری کوردستانی

مه هجووری کوردستانی به زوانی هه ورامی

ئیمشه‎و په ی ته‎ســکین دله‎ی نه‎سـره فته دلــه‎ی ســـه‎ودایـــی به ویـــدا کــــه‎فتـه

دیـام نه موســحه‎ف په‎ی گوشـــادی دل مه‎سحه‎ف خار نیـــــش پیــکانه روی گول

ئیـــسته دل چون گـــول هـــا به خاره‎وه بــه‎و نـــــاله‎ی پـــرســوز پــر شه‎راره‎وه

ده‎سـت نه‎دامــت مــه‎دو نــه‎روی فه‎رق ناریـــن هــه‎ناسه‎ش سو مـدو چوون به‎رق

هـــه‎رشه‎و تــا سه‎حه‎ر زایله‎ش به‎رزه‎ن نــــاله‎ی مــه‎حــزونش جـه‎ هه‎زار ته‎رزه‎ن

بــاری عــوسیــانش ئــه‎وه‎ند نـه‎فه‎رفه‎ن ســه‎رتاپــاش جـــه نــار نه‎مرودی غه‎رقه‎ن

مــه‎ر سـه‎ر داره که‎ی روی هـاواره‎کـه شیــفای خوای به نده‎ی عوســــیـان باره‎که

جـــه‎روی دلــسوزی بــاوه‎روم وه‎بــه‎ر توفه‎یـــلی جــــــه‎دین فـــاتمه‎ی حه‎یده‎ر

از مهجوری کردستانی

سه یدی عار نیه ن،سه یدی عارنیه ن

هه رکه س عاشقه ن ناڵه ش عارنیه ن

ئیمه یچ ناڵه مان خۆ بێ کار نیه ن

که س جه ده ردی که س ،خه به ردارنیه ن

"سه یدی"جه هیجران شۆخی جه مین لاڵ

سا په ی چێش نه بۆ به کۆگای زۆخاڵ

:ماموستا سه یدی هه ورامی :

سروودی نيشتمان

ئه‌م رۆژی ســــــــاڵی تازه‌یه نـــــه‌ورۆزه هـــــاته‌وه
جه‌ژنێکی، کۆنی کورده‌و به خۆشــــی وبه هاته‌وه
چه‌ندساڵ گوڵی هیوایی ئێمه‌ پێ په‌ست بوو تاکو پار
هه‌ر خوێنــــــی لاوه‌کان بوو، گـووڵی ئالی نه‌وبه‌هار
ئه‌و ڕه‌نگه ســـــــووره بوو که له ئاسۆی بڵندی کـورد
مــــــژده‌ی به‌یانی بۆ گـــــــه‌لی دوور و نزیک ئه‌برد
نه‌ورۆز بوو، ئاگـــــــرێکی وه‌های خستــه ‌جه‌رگه‌وه
لاوان به ئه‌شق، ئه‌چـــــوون به‌ره‌و پیری مـه‌رگه‌وه
ئه‌وا ڕۆژ هــــــه‌ڵات، له به‌نده‌نی به‌رزی وڵاتــــــه‌وه
خوێنی شـه‌هیده ڕه‌نگی شه‌فه‌ق شه‌وق ئه‌داته‌وه
تا ئێســــــــتا، ڕووی نــه‌داوه له تاریخی میــــلله‌تان
قه‌ڵغـــــانی گووله سنگی کچان بێ له هه‌ڵـــــمه‌تا
پێی ناوێ، بۆشـــــه‌هیدی وه‌ته‌ن، شیــوه‌ن و گرین
نامرن ئه‌وانه وا له دڵی میـــــــــــــــــــــلله‌تا ئه‌ژین
: ماموستا پیره میرد:

شيعری نيشتمان


گه ر چی تووشی ڕه نجه ڕۆیی و حه سره ت و ده ردم ئه من

قه د له ده س ئه م چه رخه سپڵه نابه زم مه ردم ئه من

ئاشقی چاوی که ژاڵ و گه ردنی پڕ خاڵ نیم

ئاشقی کێۆوته ڵان و به نده ن و به ردم ئه من

گه ر له برسان و له به ر بێ به رگی ئیمڕۆ ڕه ق هه ڵێم

نۆ که ری بێگانه ناکه م تا له سه ر هه ردم ئه من

من له زه نجیروته ناف و داروبه ند باکم نیه

له ت له تم که ن ، بمکوژن،هێشتا ده ڵێم کوردم ئه من

مامۆستا هێمن

شیعری ماموستا بیسارانی

چراغ وه نه وشه چنوور چه نی گول

عه زم رای ویسال توشان هانه دل 


چنوور جه سه ر کو وه نه وشه جه چه م

گول جه گولستان وه هه م بیه ن جه م

واتشان به من به نده ی فلانی

چون حال زانه نی به حال مه زانی

بو نه رای الله بکره کاری

بیاومی به وه سل ئه و دلبه ر جاری

شنه فتم دووربا له یل زوکامشه ن

دیشوار باڵای نه ونه مامشه ن

هه ناره که ی دڵ پڕجه دانه ی ئێش

پیشیای کوره ی ناری عه شقی وێش

به مه ودای موژگان سۆراخش که رۆ

وه گه رمی نیشان ده ماخش ده رۆ

مامۆستا مه وله وی

نیشتمان!کوێستانه کانت کێوی تووری ڕۆڵه ته

خاکه که ت کابه ی موراده ،باغه کانت جه ننه ته

گه نج ولاوت چستوچالاکه ، هه ڵۆی پڕهه ڵمه ته

کاتی ڕاوی دوژمنانت ، پڕته وان و قودره ته

مایه ی شانازی هۆزوئفتیخاری میلله ته

ڕوونه سه ر ئاسۆت وه کو ڕووناکی قه لبی عاریفان


سووسه بات عیسا ده مه ،چاره وعیلاجی ئافه ته

دڵ ئه کا حه یران شنه ی کوێستانه کانت به ربه یان




برچسب‌ها: اشعاری از شاعران کرد
[ پنجشنبه هفدهم فروردین 1391 ] [ ] [ حاتم حکیمی ]
[ ]